วันพุธที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557

นราของฉัน ด.ช. จักริน อินทรบวร

นราของฉัน
              ในจังหวัดนราธิวาสมีสถานที่ท่องเที่ยวมากมายจนเลือกไม่ถูกแต่ก็เสี่ยงเหมือนกันในการมาเที่ยวจังหวัดนราธิวาสแต่คนที่มาเที่ยวก็อาจจะคุ้มค่าในการมาเที่ยว แต่ก็มีสถานที่ท่องเที่ยวที่สวยงามอย่างเช่น
อ่าวมะนาว   หาดนราทัศ   น้ำตกซีโป   น้ำตกฉัตรวาริน   ป่าพรุโต๊ะแดง   วัดเขากง   น้ำตกปาโจ   ภูเขาทอง
น้ำตกสิรินธร   เป็นต้น  ดังนั้นสถานที่ท่องเที่ยวจังหวัดนราธิวาสมีสถานที่ท่องเที่ยวไม่แพ้จังหวัดใดในประเทศไทยเลยและขอเชิญชวนมาขึ้นรถไฟมองวิวสวยสวยริมข้างทางและจังหวัดนราธิวาสมีหาดนราทัศเป็นหาดที่สวยที่สุดในนราเลยก็เป็นได้ แต่ถึงว่าเหตุการณ์ไม่ค่อยดีแต่ก็ขอให้มาเที่ยวกันด้วยและจังหวัดนราธิวาสก็มีคำขวัญที่ฟังเสนาะหูด้วยก็ขอเชิญฟังได้เลย
ทักษิณราชตำหนัก  ชนรักศาสนา  นราทัศเพลินตา  ปาโจตรึงใจ  แหล่งใหญ่แร่ทอง  ลองกองหอมหวาน
เป็นไงบ้างครับสุดยอดเลยหรือป่าวแต่ยังไม่หมดเท่านี้นะครับผมยังมีกลอนมาฝากให้ฟังกันด้วยครับงั้นมาฟังกันเลย ฟังแล้วอย่าลืมมาเที่ยวกันนะ...................
กลอนนราแหล่งท่องเที่ยว
                   นะเอ๋ยนรา                           นำพามาให้เกรียวจนเฟี้ยวตา
แล้วจะพาเธอไปที่นรา                          งั้นฉันพาเธอไปอ่าวมะนาว
  ชาวนราขอเชิญมาท่องเที่ยว                      เอาให้เพรียวเดินมาตามคนลาว
ถึงเหตุการณ์ไม่ดีก็ยังจาว                             แล้วพวกราวไปเที่ยวดีกว่าเอย
ได้ฟังกันแล้วเป็นยังไงบ้างครับ  วันนี้ผมก็มีเรื่องมาบอกแค่เท่านี้ แต่ถ้าผมเล่าหมดมันก็คงไม่จบง่ายหรอกครับ ผมก็ขอลาเท่านี้ละครับ   และขอฝากไปกับภาพหาดนราทัศที่สวยนะครับ  สวัสดีครับ

ใบไม้สีทอง




เรียงความเรื่อง  ใบไม้สีทองชายแดนใต้
               






               

ใบไม้สีทอง มีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า ย่านดาโอ๊ะ เป็นไม้เถาขนาดใหญ่ใบอ่อนมีขนสีน้ำตาลหรือขนสีแดง ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ เป็นพืชถิ่นเดียวที่พบเฉพาะในเขต จังหวัด ปัตตานี  นราธิวาส ยะลา  เป็นไม้ถิ่นเดียวของไทยพบครั้งแรกโดย  ดร. ชาลิต  นิยมธรรม  สถานที่พบใบไม้สีทองที่น้ำตกปาโจ  จังหวัด  นราธิวาส
                ใบไม้สีทองซึ่งเป็นใบไม้แห่งเดียวในโลกมีลักษณะดังนี้  ใบไม้สีทองเป็นไม้เลื้อยมีลำต้นเป็นเถาขนาดใหญ่ เติบโตโดยการเกาะเลื้อยพันขึ้นใบไม้สีทองผิวมีขนละเอียดคล้ายกำมะหยี่สีทองหรือสีเหลืองเคลือบสีเงินปกคลุมต้นที่ปรากฏใบสีทองต้องมีอายุมากกว่า 5 ปี ดอกสีขาวเกิดเป็นช่ออยู่บริเวณปลายกิ่ง ใบไม้สีทองมีประโยชน์หลากหลายชนิดสามารถนำใบมาประดิษฐ์เป็นของที่ระลึก ทำเป็นต้นไม้ช่อที่สวยงาม ทำเป็นกรอบรูปใบไม้สีทอง ของตกแต่งภายในบ้านเพื่อเสริมความเป็นสิริมงคลแก่ชีวิต
                ต้นกำเนิดของใบไม้สีทองเรารู้ๆ กันอยู่ว่าใบไม้สีทองบริเวณน้ำตกซีโปมีเป็นจำนวนมาก  เราควรจะรักษาเพราะใบไม้สีทองกว่าจะเจริญเติบโตต้องใช้เวลานานถึง 5 ปี ถึงจะได้ใบไม้ที่สวยงามเราควรจะอนุรักษ์ไว้เพื่อเป็นประโยชน์ในการศึกษาต่อไป

                

เศรษฐกิจในจังหวัดนราธิวาส

เรื่อง เศรษฐกิจในจังหวัดนราธวาส
          ตัวผมนี้เป็นมนุษย์คนนึงที่อยู่ในจังหวัดนราธิวาส อำเภอ ระแงะ ตำบล ตันหยงมัส นี่แหละครับ และในวันๆนี้ผมก็จะมาบอกเรื่อง เศรษฐกิจในจังหวัดนราธิวาส นี่แหละครับ เพราะตอนนี้เศรษฐกิจมันตกต่ำมาก พ่อกับแม่ก็เลยบอกผมว่า ตั้งใจเรียนหน่อยนะ เพราะ พ่อแม่ไม่มีอะไรจะให้ เพราะตอนนี้ เศรษฐกิจมันตกต่ำมาก ท่านก็เลยบอกผมว่าให้ตั้งใจเรียน เพราะนี่คือ สมบัติของพ่อและแม่ ครับ

          เศรษฐกิจในจังหวัดนราธวาส ที่มันตกต่ำก็เพราะ รัฐบาล นี่แหละครับ แล้วอยากรู้ไหมทำไมเขาต้องไปประท้วงกัน เพราะประชาชนไม่ชอบ รัฐบาล นี้ไงครับ เพราะ รัฐบาลนี้โกงกินประเทศเลยทำให้เศรษฐกิจตกต่ำไงละครับมันเดือดร้อนกันทั้งประเทศเลย ยกตัวอย่างเช่น อาชีพทำสวน อาชีพทำสวนนี้ในความคิดของผมก็คือ กรีดยาง ครับ อาชีพกรีดยางนี้มันก็มีความเสี่ยงอยู่มากเลยทีเดียว เพราะ ไม่รู้ว่าเราจะโดนสถานการณ์วันไหนและเดียวนี้ราคายางก็ถูกเหลือเกิน เพราะ พวกรัฐบาลนี่แหละครับ จึงทำให้ราคายางต่ำลงจนตอนนี้ราคายางก็ยังไม่ขึ้นเลยสงสารบ้างเหอะ พ่อแม่ก็เลยบอกผมว่า ตั้งใจเรียนนะเพราะความรู้คือสมบัติของพ่อและแม่ พ่อและแม่ก็บอกผมว่าตั้งใจเรียน เป็นเด็กดี ของพ่อแม่ครูอาจารย์ ก็พอแล้ว เพราะ พ่อและแม่ไม่รู้จะโดนสถานการณ์วันไหน และ พ่อและแม่ก็บอกผมอีกเช่นกันว่าเรียนให้ดี เพราะ อนาคตข้างหน้ายังมีอีกไกล และ พ่อกับแม่ก็ขอให้อย่ามาทำอาชีพนี้เลย เพราะ มันทั้งเหนื่อยและก็เสี่ยงต่อสถานการณ์อีกด้วย พ่อกับแม่ก็ยากให้ลูกสบายกว่าพ่อกับแม่นี่แหละครับ

          สรุป เศรษฐกิจในจังหวัดนราธิวาส ที่มันตกต่ำ เพราะ พวกรัฐบาล พ่อแม่ก็บอกให้ตั้งใจเรียน ทำงานดีๆ เลยไม่ต้องมาทำอาชีพกรีดยางอีกด้วย และ มันก็เสี่ยงต่อสถานการณ์อีกด้วย

วันอังคารที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557

วันจันทร์ที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557

เจ้าแม่ในใจฉัน

เรื่อง เจ้าแม่ในใจฉัน
      ตัวผมนั้นเคยเป็นคนจังหวดปัตตานี แต่ปัจจุบันนี้ผมเป็นคนจังหวัดนราธิวาส สิ่งที่ที่ผมจะเขียนต่อไปนี้ก็คือ ที่จังหวัดปัตตนีนั้นมีเรื่องเล่าดังๆ อยู่สองเรื่อง คนปัตตานีนั้นคงรูั้้จักหนึ่งในเรื่องเล่าสองเรื่องนั้นก็คือ"เจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยว" ท่านเป็นบุคคลที่ศักดิ์สิทธิ์มากและท่านเป็นบุคลที่ผมนับถือมากด้วยเช่นกันและไม่ใช่ผมคนเดียวที่นับถือท่าน คนไทยเชื้อสายจีนที่นับถือศาสนาพุทธที่อยู่จังหวัดปัตตานีก็นับถือท่านเช่นเดียวกันกับผม 
    ส่วนประวัติของท่านนั้นมีอยู่้ว่า"นายช่างผู้หล่อปืนสามกะบอกนั้น สืบความได้ว่าเดิมเป็นคนจีน 
ชื่อเคี่ยม เข้ามาตั้งบ้านเรือนอยู่ที่บ้านกะเสะ นายเคี่ยมคนนี้มาได้ภรรยาเป็นชาวอิสลาม นายเคี่ยมก็เลยเข้าสุหนัดนับถือศาสนาอิสลามเสียด้วย น้องสาวลิ้มโต๊ะเคี่ยมชื่อเก๊าเนี่ยว ตามมาจากเมืองจีน มาหานายเคี่ยมที่เมืองปัตตานีอยู่เฝ้าอ้อนวอนนายเคี่ยมให้ละเสีย จากศาสนาอิสลามกลับไปเมืองจีน 
นายเคี่ยมก็ไม่ยอมไป เก๊าเนี่ยวซึ่งเป็นน้องสาวแต่เฝ้าอ้อนวอนนายเคี่ยมมานั้นประมาณหลายปี 
นายเคี่ยมก็ไม่ยอมกลับไปกับน้องสาว เก๊าเนี่ยวซึ่งเป็นน้องสาวจึงความเสียใจที่พี่ชายตนเองไม่ยอมกลับไปด้วยจึงผูกคอตายเสีย
   หลังจากเก๊าเนี่ยวน้องสาวผูกคอตายแล้ว นายเคี่ยมผู้เป็นพี่ก็จัดแจงศพเก๊าเนี่ยวน้องสาวฝังไว้ในตำบลบ้านกะเสะ ทำเป็นฮ๋องสุยปรากฏอยู่ตลอดมาจนเดี๋ยวนี้ พวกจีนก็เลยนับถือว่าเปนผู้หญิงบริสุทธิ์อย่างหนึ่ง เปนคนรักชาติตระกูลอย่างหนึ่ง ได้มีการเซ่นไหว้เสมอทุกปีมิได้ขาดที่สุสานหลุม
ศพของเก๊าเนี่ยวนี้"แต่จุดสำคัญนั้นคือเจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยวได้สาปแช่งไม่ให้พี่ชายของตนสร้างมัสยิดให้เสร็จ
คำสาปนั้นก็เป็นจริงและแล้วนายเคี่ยมก็สร้างมัสยิดไม่เสร็จ
    ส่วนสิ่งที่ผมนับถือท่านนั้นก็เพราะท่านเป็นคนรักชาติตระกูลจึงยอมสละชีวิตของตนและท่านก็เป็นคนที่ศักดิ์สิทธิ์สามารถสาปแช่งได้ และทุกปีผมก็จะต้องไปไว้ท่านทุกๆปี ทำไมหน่ะเหรอที่ผมต้องไว้ท่าน?
ก็เพราะว่าผมได้ขอท่านไว้อย่างหนึ่งแต่ผมไม่บอกนะว่าผมขอท่านว่าอะไรแต่สิ่งที่ผมขอมันไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน แล้วผมก็ใช้คำแก้บนกับท่านว่า"ผมจะมาไว้ท่านทุกๆปี ถ้าปีไหนผมไม่ไปไว้ท่านขอให้ผมป่วยอย่างหนัก"นี้แหละคือสิ่งที่แก้บนไว้และแล้วในปีันั้นผมลืมไปกราบไหว้ท่านผมก็ป่วยหนักจริงแต่เมื่อผมไปไหว้เสร็จผมก็หายจากอาการนั้นอย่างกะทันหัน ครอบครัวของผมตกใจมากกลับสิ่งที่เกินขึ้นหลังจากนั้นผมก็ไปไว้ท่านทุกๆปีไม่เคยขาด และอีกอย่างก็คือทุกปีก็จะมีพิธีลุยน้ำลุยไฟและสมโภชเจ้าแม่อีกด้วยเพื่อแสดงความนับ ความเคารพ และความกตัญญูต่อท่าน              
  ดังนั้นผมจึงคิดว่า เจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยวหนะมีจริงอย่างนอนเพราะท่านเป็นผู้ที่ยอมเสียชีวิตเพื่อตระกูลของตน เพราะแค่พี่ชายไม่ยอมกลับบ้านและสิ่งที่ผมบอกอีกก็คือทุกคนที่อยู่จังหวัดปัตตานีทุกคนนับถือท่านทุกคนไม่ว่าจะศาสสนาพุทธหรือศาสนาอิสลามก็นับถือท่านอย่างแน่นอน และสิ่งสุดท้ายที่ผมอยากจะบอกก็คือ"อย่าคิดลองดีกับเจ้าแม่ิ้มกอเหนี่ยว"